Waterval negentien

Ook alweer geregeld. Dialoog uit het boek

 

Farid en Sara gaan de stad in. Ze hebben een aantal dingen nodig. Maar het is ook wel fijn om even buiten te zijn. Geen last van je ouders. Even bevrijd.

Eerst maakt Farid, binnen, een lijstje. Hij schrijft alle dingen op die hij nodig heeft. Hij zet ze op papier:

een sim-kaart
nieuw paar voetbalschoenen
Sara: woordenboek
één kilo appels
twee ons nootjes
de krant

Farid:   Moet jij nog wat hebben?
Sara:    Dat woordenboek.
Farid:   (Dat) Heb ik al.
Sara:    Waar gaan we dat halen?
Farid:   Weet ik veel. Het is toch jouw boek?
Sara:    Heb je geen route in je hoofd?
Dan roept Suzan:
Suzan:  Vergeet je de appeltjes niet?
Farid:   Ik hoor het niet. Kun je wat harder praten?
Suzan:  APPELS! VOOR ONS!
Farid:   Nee ma. Een zak appels voor jou. Staat genoteerd.
Sam:    Sara, koop je een krantje voor mij?
Sara:    Sorry, ik versta je niet. Kun je wat langzamer praten?
Sam:    Denk. Je. Aan. De. Krant?
Farid:   Of je een krant voor hem koopt. (Dan) Is-ie ook blij.
Sara:    Okido pa. Wij zorgen voor u!
Farid:   En appels voor haar. Sara, geef mij even een tas.
Farid en Sara trekken eerst hun jassen aan; daarna doen ze hun schoenen aan. Ten slotte gaan ze naar buiten.

Farid:   Hè hè. Eindelijk buiten. Ook alweer geregeld.
Sara:   Zeg dat wel...

 

nieuwe woorden

geregeld (regelen)
bevrijd (bedrijven)
vergeet (vergeten)
koop (kopen)
trekken aan (aantrekken)
doen aan (aandoen)
nodig heeft (nodig hebben)
genoteerd (noteren)
zorgen voor

de last
de lijst - het lijstje
het ons - het pond - de kilo
de noot/het nootje
de route
de appel - het appeltje
de krant - het krantje

eerst - dan/daarna/vervolgens - ten slotte

blij

mij-jou-u-hem-haar-het
ons-jullie-hen

alweer

Weet ik veel!
Okido!
Zeg dat wel!